Kerken

Basílica da Estrela

Nationale naam: Basílica da Estrela

De Basiliek van Estrela is een van de meest belangrijke 18de-eeuwse religieuze monumenten en een dominant gebouw; zijn majestueuze witte koepels doen elk naastgelegen straatje verbleken.

Convento da Madre de Deus

In een deel van dit klooster is het Museu Nacional do Azulejo ondergebracht. Erg leuk om te bezoeken, want hier vind je een tentoonstelling van het originele Delfts Blauw! Het klooster ligt ten oosten van het stadscentrum en werd in 1509 gebouwd in opdracht van koningin Leonor.

Het Convento da Madre de Deus werd in 1755 grotendeels verwoest door de aardbeving. In 1872 werd het echter gerestaureerd, voornamelijk aan de hand van originele tekeningen. Ook het hoofdportaal met zijn plantenornamenten, Portugees wapenschild, het vissersnet en de pelikaan is een reconstructie uit 1872. Het kleine zijportaal in de lange voorgevel is echter nog een origineel stukje bouwkunst uit de Manueline-tijd dat gespaard is gebleven bij de verschrikkelijke aardbeving.

Dit klooster is de ideale plaats om meer te weten te komen over de geschiedenis van de 'azulejos': de beschilderde decoratieve tegeltjes. In 1580 kwam het maken van 'azulejos' in Portugal op grote schaal op gang. Het tegeltje werd de vervanger voor schilderijen, tapijten en beelden. Portugezen waren zo onder de indruk van de azulejos dat ze al snel gasthuizen, kerken, paleizen en villa's ermee gingen bedekken. Ook terrassen in tuinen en gevels waren niet langer meer veilig. Tegenwoordig kunnen de Portugezen er nog steeds geen genoeg van krijgen en zijn ze werkelijk overal te vinden: op treinstations tot gewoonweg in de huiskamer. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de Azulejos de meest bekende en verfijnde kunstvorm in Portugal is.

Een pronkstuk binnen de kloostermuren is beslist de barokke kerk met één schip. Wederom met prachtige azulejos, een boogdak en tal van schilderijen met scènes uit het leven van de moeder van Christus sieren de kerk. Op de azulejos zie je vooral plattelandstaferelen en bijbelse scènes. De schilderijen in het koor dateren uit de 16de eeuw.

Igreja de São Roque

De Igreja de São Roque mag dan een onopvallende gevel hebben, het interieur daarentegen is bijzonder rijk gedecoreerd. Sommigen noemen het zelfs het kostbaarste interieur in Lissabon. De kerk werd gebouwd in de 2e helft van de 16de eeuw in opdracht van de jezuïeten. Het ontwerp staat op naam van de Italiaanse architect Filippo Terzi. Hij heeft later ook de Igreja de São Vincente de Forza ontworpen.

De gevel van de kerk raakte zwaar beschadigd door de aardbeving van 1755 en moest daarna volledig herbouwd worden. Het interieur van de kerk wordt gekenmerkt door de maniëristische stijl. Het plafond is zodanig beschilderd dat het een koepel lijkt.

De jezuïeten hebben ervoor gezorgd dat de opbouw van het interieur enigszins terughoudend is. Er is slechts één kerkschip, de grootste ruimte in de lengterichting van een kerkgebouw, te vinden. De aandacht zou hierdoor meer uitgaan naar de kerkdienst.

Igreja e Mosteiro de São Vicente de Fora

Nationale naam: Igreja e Mosteiro de São Vicente de Fora

Deze 16de-eeuwse kerk, welke ook dienst doet als klooster, heeft een schitterende voorgevel in de renaissance stijl. Ook hier is het interieur rijkelijk bekleed met de Portugese kunstvorm 'Azulejos'.

Adres:

Sé Catedral de Lisboa

Nationale naam: Sé Catedral de Lisboa

De Sé Catedral de Lisboa is gebouwd door de eerste koning van Portugal, Dom Afonso Henriques. Zoals vele kathedralen is ook deze gebouwd in de vorm van een Latijns kruis. Het 12de-eeuwse interieur is schitterend en verkeert nog in een goede staat. Vooral de gotische kapel, welke is gemaakt door de beeldhouwer Machado de Castro, is het bewonderen meer dan waard.

De kathedraal is in de loop der jaren al vele malen gerestaureerd. Dit is ook nodig geweest, want de kathedraal heeft maar liefst 4 aardbevingen 'overleefd', waaronder de zeer zware aardbeving van 1755. Tijdens deze aardbeving stortte de klokkentoren in.

Adres: